WCW Monday Nitro Historia

WCW Monday Nitro - było cotygodniowym programem wrestlingowym wyprodukowanym przez World Championship Wrestling ( WCW ). Program emitowany był na żywo na antenie stacji TNT, jego popularność dorównywała konkurencyjnemu show Monday Night Raw puszczanym przez federację WWF od 4 września 1995 do 26 marca 2001, wyścig ratingów został przerwany po tym jak Vince McMahon stał się właścicielem WCW. Sama nazwa Nitro została wymyślona przez Eric'a Bishoff'a oraz Ted'a Turner'a.
W mniej więcej połowie 1996 roku Monday Nitro zaczęło osiągać lepsze wskaźniki oglądalności od rywala " zza miedzy " czyli WWF. Ten stan rzeczy trwał aż do 13 kwietnia 1998, kiedy to WWE zaczęło feud pomiędzy znienawidzonym szefem federacji Vince'm McMahon'em a ulubieńcem fanów Steve'm Austin'em. Rozgłos dla Raw zaczęli przynosić też tacy wrestlerzy jak The Rock czy Mankind oraz stajnia D-Generation X

Pierwszy Epizod Nitro

Pierwszy odcinek Monday Nitro transmitowany był z Mall of America w Minneapolis. Program trwał godzinę a na ringu zawalczyli Jushin Liger z Brian'em Pilman'em, mistrz USA Sting z Ric'em Flair'em oraz posiadacz WCW World Title Hulk Hogan z Big Bubba Rodgers'em. Show zostało też uatrakcyjnione poprzez debiut Lex'a Luger'a, który wcześniej walczył bez kontraktu w WWF.

Monday Night Wars

Największy rozwój Nitro miał miejsce podczas poniedziałkowych wojen ratingów pomiędzy programem Bishoff'a a McMahon'a, w której bardzo szybko na prowadzenie wysunęło się WCW wraz ze swoim flagowym programem. Po wyprzedzeniu Monday Night Raw, Nitro utrzymywało przewagę przez kolejne 84 tygodnie ani razu nie dając wyprzedzić się WWF. Taka kolej rzeczy spowodowała rywalizację poza sportową, w której między Bishoff'em a McMahonem dochodziło do ostrej wymiany zdań za pomocą odbiorników telewizyjnych. Na jednej z gal Eric Bishoff wezwał Vince'a do stanięcia z nim oko w oko na ringu podczas Slamboree 1998. Vince nigdy formalnie nie odpowiedział na to wyzwanie, i nie pojawił się na Slamboree, więc Eric ogłosił się zwycięzcą przez countout.

Przyczyna Sukcesu

Początkowo Nitro stało się popularne ze względu na wiele walk gwiazd o wielkich nazwiskach takich jak Savage, Hogan czy Sting, jednak prawdziwym przełomem dzięki, któremu wskaźniki oglądalności poszły gwałtownie w górę było powstanie nWo. WWF nie miało siły oprzeć się potędze sławy Hogan'a, Hall'a i Nash'a i stała się niezwykle przewidywalna, co poskutkowało tym, że wielu fanów przeskoczyło do oglądanie Nitro, aby co tydzień widzieć nowe wybryki nWo.

Nitro poza USA

Monday Nitro osiągnęło również bardzo dobre wyniki oglądalności na terenie Wielkiej Brytanii, program emitowany był w piątkowe wieczory i swą popularnością ustępował jedynie meczom piłkarski oraz...galom WWF. W Wielkiej Brytanii nigdy nie udało się dla WCW prześcignąć w ratingach programu emitowanego przez WWF. Walka federacji o widzów na Wyspach nazwana została " Friday Night Wars "

Monday Night Raw odrabia straty

Podczas gdy Raw zaczęło tworzyć całkiem nowe storyline oparte na stylu Attitude, Nitro tworzyło tasiemce oparte na starym gwiazdorstwie dzięki, któremu się wybili, a młode gwiazdy takie jak Chris Jericho czy Eddie Guerrero nie miały miejsca w karcie i musiały zadowalać się występami w Thunder'ach. Nitro osiągnęło bardzo dobry wynik oglądalności 6 lipca 1998 na gali, wktórej Hogan zmierzył się w ME z Goldberg'iem. Wtedy to ktoś wpadł na genialny pomysł, aby zbudować feud między oboma panami, zakończyć go na PPV i zarobić miliony.

Degeneration X atakuje siedzibę WCW

W między czasie na Raw panował feud pomiędzy " złym szefem " Vinc'em McMahon'em a ulubieńcem publiczności Steve'm Austin'em. Nowe talenty takie jak Triple H, kontrowersyjna stajnia Degeneration X, czy charyzmatyczni The Rock i Mankind dostali szansę występów w ME. Na dodatek DX przy okazji wizyty w Atlancie zaatakowało siedzibę Ted'a Turner'a, ponowny atak miał miejsce kiedy Nitro i Raw odbywały się w jednym stanie - Wirginii

Czas na zmiany ?

WCW próbowało na różne sposoby przywrócić sobie panowanie w świadku wrestlingu, ale wszystkie te próby nie zdołały powstrzymać marszu na szczyt w wykonaniu WWF. Nic nie dało nawet zatrudnienie wielkiej gwiazdy jaką niebywale był Ultimate Warrior. WCW nie potrafiło wyprodukować własnych wrestlerów w przeciwieństwie do WWF, które robiło to na skalę masową, prym wiedli tam tacy zawodnicy jak : Steve Austin, The Rock, Hardy Boyz, Mankind, Edge, Christian czy mistrz olimpijski w zapasach Kurt Angle. Jednak spadająca oglądalność nie dawała dla WCW do myślenia, dalej tworzyli feudy oparte na starym pokoleniu gwiazd. Młode gwiazdy były bardzo rozczarowane polityką federacji, co najlepiej uzasadnia odejście Chrisa Jericho do konkurencji w 1999 roku, który z miejsca stał się gwiazdą WWF zaczynając feud z The Rock'iem, a kilka miesięcy wcześniej zarząd WCW powiedział mu, że jest zbyt "mały" aby przynosić zyski.

4 styczeń 1999

Bishoff cały czas szukał złotego środka na podniesienie ratingów, podczas gdy zostało ogłoszone, że Mankind, który wcześniej walczył w WCW jako Cactus Jack został mistrzem WWF, spiker Nitro Tony Schiavone, zakpił z nowego mistrza słowami " that'll sure put some butts in the seats". W tym momencie 600 tysięcy oburzonych fanów przełączyło odbioniki na kanał na, którym emitowane było Raw. Następnie przez kilka tygodni fani przychodzili na gale Nitro z transparentami "Mick Foley put my ass in this seat!". Gdy Nash pokonał niezwyciężonego Goldberga na Starrcade ( odpowiednik Wrestlemani w WCW ) a dwa tygodnie później oddał pas dla Hogan'a po szturchnięciu u wielu fanów wywołało to oburzenie i bardzo zmniejszyło w ich oczach znaczenie WCW World Heavyweight Title. Dopiero wtedy zarząd uznał, że konieczna jest rewolucja, aby naprawić wyrządzone zło.

Vince Russo i Ed Ferrara

Dawni writerzy WWF również zostali ściągnięci do WCW, aby ratować tonący okręt. Próbowali upodobnić Nitro do gal Raw, tworząc długie segmenty przesiąknięte brutalnością i seksem. Jednak nie do takiego wizerunku przywykli fani WCW, którzy swój sprzeciw dla takiego kierunku tworzenia wizerunku wyrazili poprzez kolejny spadek oglądalności. Postawione pod ścianą władze federacji spróbowały połączyć talenty dwóch wspaniałych writerów - Vince'a Russo oraz Eric'a Bishoffa, ale taka współpraca nie była w stanie zrobić cudu z niczego. Większość młodych i utalentowanych zapaśników, rozgoryczonych swoją dotychczasową sytuacją odeszło do WWF, pozostawiając w WCW starą gwardię z której nie dało się już nic wydobyć. Wielki spadek oglądalności i ciągłe dokładanie do federacji spowodowały, że Warner Video, zmuszone było do odsprzedania WCW dla Vince McMahona.

Ostatnie Nitro

Ostatni odcinek Nitro odbył się 26 marca 2001 roku w Panama City Beach na Florydzie a nazwany został "The Night of Champions". Show zaczęło się od wystąpienia Vince McMahon'a, w którym mówił on o swoim niedawnym zakupie WCW. Gala ta była wyjątkowa ponieważ podczas niej bronione były wszystkie pasy w federacji i wszystkie pasy zostały wygrane przez face'ów. Najważniejszą walką był pojedynek starych rywali, Sting'a i Ric'a Flair'a, którzy również zmierzyli się podczas pierwszego Nitro. Sting zwyciężył przez wykonanie Scorpion Deathlock'a.

Komentatorzy

Eric Bischoff (1995-1996)
Steve McMichael (1995-1996)
Gene Okerlund (Interviewer - 1995-2001)
Bobby Heenan (1995-2000)
Larry Zbyszko (1996-1999)
Tony Schiavone (1996-2001)
Mike Tenay (1996-2001)
Scott Hudson (1999-2001)
Mark Madden (2000-2001)

Autor : nasjazz, dodane w dniu : 07-06-2008 16:26:18

Powrót

[ Komentarze (0) ] [ Skomentuj artykuł! ]

Sondy

Domagaj się TNA

Kontakt

Inne

Reklamy